Posted by บ้านคอนกรีตและอิฐ 12 X 24 ม. พื้นที่โล่ง ติดสวน
สถาปนิก: Diego Alcântara, Studio A108 Architecture
พื้นที่ :155 m²
ปี :2019
รูปถ่าย: Mak Cezar
คำขอแรกจากเจ้าของเมื่อจ้างสถาปนิกคือ “ฉันต้องการบ้าน” คำว่า “บ้าน” นี้มีความสำคัญมาก เนื่องจากไม่ได้ขอให้มีบ้านธรรมดาๆ หรือมีสถาปัตยกรรมร่วมสมัย
พวกเขาแค่อยากมีความสุขที่นั่น และไม่มีความท้าทายใดที่ดีไปกว่านี้แล้ว มากกว่าการมอบความสุขและความเป็นอยู่ที่ดีให้กับลูกค้าผ่านสถาปัตยกรรม อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่ความท้าทายเพียงอย่างเดียว นอกจากงบประมาณที่ต่ำแล้ว บ้านไม่ควรมีพื้นที่เกิน 150 ตร.ม. บนพื้นที่ 12×24 ม. และมีความลาดชัน 3 ม. แต่ยังจัดให้มีการรักษาความปลอดภัยและพื้นที่ให้ลูก ๆ ของคู่รักได้เล่นอย่างอิสระ
แนวคิดนี้สรุปเป็นอิฐ 4 ก้อนพร้อมสวน โดยแต่ละบล็อกมีสภาพแวดล้อมที่มีประโยชน์ใช้สอยและมีองค์ประกอบของธรรมชาติ ไฟ น้ำ ดิน อากาศ และอีเทอร์
ทางเดินเหนือสระน้ำสะท้อนแสงเชื่อมระหว่างห้องนอนของคู่รักกับห้องนอนของลูกๆ โดยนำความชื้นมาในวันที่แห้งซึ่งเป็นเรื่องปกติในภูมิภาคนี้ และทำให้สภาพแวดล้อมสดชื่นในวันที่อากาศร้อน
แผ่นพื้นคอนกรีตแกะสลักไม้วางอยู่บนบล็อกทั้ง 4 และในเวลาเดียวกันก็เชื่อมต่อบล็อกทั้งสองเข้าด้วยกัน ทำให้เกิดสภาพแวดล้อมส่วนกลางสำหรับครอบครัวในการอยู่อาศัย
ด้วยความโรแมนติก เราก็มาถึงโมเดลสุดท้ายแล้ว การใช้คอนกรีตและอิฐเปลือยช่วยให้หวนนึกถึงช่วงเวลาที่เจ้าของบ้านศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยอาเมดาบัด ประเทศอินเดีย (ออกแบบโดยสถาปนิกสมัยใหม่ Louis Kahn)
นอกจากนี้ยังมีการอ้างอิงถึงวัยเด็กที่อาศัยอยู่ภายในบ้าน บ้านเรียบง่ายที่มีผนังอิฐดิบและพื้นซีเมนต์เผา ภูมิทัศน์แบบอิสระเหมือนในบ้านปู่ย่าตายาย พร้อมด้วยไม้ผล เฟิร์น ว่านหางจระเข้ สมุนไพรหอม และต้นกล้วย
ความลึกลับและความศรัทธาของทั้งคู่ทำให้สามารถใช้เทคนิคสถาปัตยกรรมอินเดียโบราณเช่น Vastu-shastra ได้ โดยจัดสภาพแวดล้อมตามจุดสำคัญเพื่อสร้างความสมดุลและพลังงานที่ดี
ความหลงใหลเป็นนามสกุลของเจ้าของบ้าน อย่างไรก็ตาม มันสามารถแสดงถึงความหลงใหลที่สถาปนิกทุ่มเทให้กับโครงการนี้ได้เป็นอย่างดี หลังจากทำงานทั้งหมด และสรุปทุกรายละเอียดด้วยตนเอง
หรือความหลงใหลในความท้าทาย วัสดุที่เลือกสรร ความหลงใหลในเมือง หรือสามารถเป็นตัวแทนความรู้สึกของผู้ที่เข้าบ้านเป็นครั้งแรกได้อย่างง่ายดาย ในไม่ช้าพวกเขาทุกคนก็หลงรักผลลัพธ์ที่ได้
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เครดิต: ArchDaily